السيد ابن طاووس ( مترجم : نجفى )

30

التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى )

( باب هفتاد و چهارم : ) ابو هريره ميگويد : در رمضانى صداى شديدى شنيده مىشود كه اشخاص خواب را بيدار و زنان عفيفهء توالت كرده را از مسكنهاى خود خارج مىكند و در ماه شوال نجات يافتن بعيد ؟ است ، و در ماه ذى قعده بعضى از قبيله‌ها بسوى يك ديگر ميروند و در ماه ذى حجه خونها ريخته خواهد شد و سه مرتبه گفت : محرم چه محرمى ؟ ! آن محرم وقت انقطاع خلافت آن گروه است . [ بلائى كه در موقع خراب شدن شام پيدا مىشود ] ( باب هفتاد و پنجم : ) عبد اللَّه بن عمر از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : مردم در يك زمانى هميشه ( داراى امنيت ) خواهند بود تا اينكه ( سر ) كوبيده شود پس وقتى كه سر يعنى شهر شام كوبيده شود مردم هلاك ميشوند ، از كعب پرسيدند : كوبيدن سر يعنى چه ؟ گفت : يعنى خراب شدن شام . ( باب هفتاد و ششم : ) سعيد بن مسيب ميگويد : در شام فتنه‌اى خواهد بود كه از هر ناحيه‌اى آن را بر طرف ميكنند از ناحيهء ديگرى سر بلند مىكند و آن فتنه انتهاء ندارد تا اينكه منادى از آسمان ندا مىكند كه امير شما فلان خواهد بود . ( باب هفتاد و هفتم : ) مهاجر وصالى گويد : موقعى كه فتنهء مغرب به پا شد بسوى يمن حركت كنيد ، چه آنكه هيچ زمينى غير از آن ، شما را نجات نميدهد .